Mój Turek | wydarzenia w Turku i powiecie tureckim, fotoreportaże, zdjęcia, relacje

110: Piksel-Studio

2010-10-28T00:26:00.000+02:00

www.piksel-studio.net

109: NSPJ - Dwie wieże

2010-09-16T20:42:00.000+02:00

108: Urząd Miejski i Starostwo Powiatowe

2010-09-16T20:18:00.000+02:00

107: Kościół NSPJ w Turku

2010-09-15T19:23:00.000+02:00

106: LPR w Turku

2010-09-12T02:16:00.000+02:00

105: Kościół w Galewie

2010-09-11T02:36:00.000+02:00

104: Stypendia Burmistrza Miasta Turku

2010-09-09T23:19:00.000+02:00

...i jednego studenta Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.

103: Sztuka na Ulicy 2010

2010-09-09T23:14:00.001+02:00

102: Skate Contest 2010

2010-09-09T22:46:00.003+02:00

101: SCABB 2010

2010-08-27T16:03:00.000+02:00

100: Mistrzostwa Turku w Gotowaniu Żurku

2010-08-24T09:04:00.000+02:00

099: Nowa karetka dla szpitala w Turku

2010-08-13T13:45:00.000+02:00

098: "Weekend bez Ofiar" Turek 2010

2010-08-09T14:35:00.000+02:00

097: Odpust w Galewie 2010

2010-08-07T10:11:00.000+02:00

096: Paintball w powiecie tureckim

2010-08-03T22:49:00.001+02:00

Do możliwości plażowania, wędkowania, pływania kajakami oraz żaglówkami w gminie Przykona doszła nowa forma rekreacji. Tym razem jest to atrakcja dla prawdziwych mężczyzn. Paintball, bo o nim właśnie mowa, ściągnie w okolice zbiornika wodnego twardzieli z całego powiatu tureckiego.

Paintball to zapoczątkowana w USA gra zespołowa, która polega przeprowadzaniu pozorowanych walk. Główną „bronią” uczestników zabawy są markery - urządzenia działające na zasadzie broni pneumatycznej, które wyrzucają kulki wypełnione farbą. Zabawa polega na wyeliminowaniu graczy z przeciwnego zespołu poprzez trafienie ich w maskę lub ciało.

Paintball, jako stosunkowo młoda forma rekreacji, zdobywa w Polsce coraz większą rzeszę fanów. A są nimi głównie mężczyźni. Nie trudno sobie wyobrazić dlaczego: mundury, karabiny i walka - to jest coś, co od dziecka pasjonuje każdego faceta.

Teraz również w powiecie tureckim będzie można spróbować swoich sił na polu bitwy. Nowo otwarte pole paintballowe w miejscowości Młyniska przy zbiorniku Przykona, pełne jest urozmaiceń takich jak bunkry i okopy. Do dyspozycji jest również okoliczny las. Dostępnych jest również wiele scenariuszy bitew, m.in.: zdobycie flagi, szturm na bazę przeciwnika, każdy na każdego. Organizatorzy urozmaicają każdą potyczką rzucając granaty dymne lub prowadzając dodatkowe czynniki zewnętrzne.

Wszystkich miłośników mocnych wrażeń odsyłamy po więcej szczegółów na stronę www.midwaypaintball.pl

095: Mistrzostwa Policji w Piłce Siatkowej Plażowej Turek 2010

2010-07-19T13:24:00.000+02:00

094: Bronisław Komorowski w Turku

2010-06-28T20:20:00.000+02:00

093: Wianki 2010

2010-06-24T12:28:00.002+02:00

092: Tur Turek: Jednoosobowy zarząd

2010-06-23T12:48:00.010+02:00

Maciej Kubicki i Dariusz Kałużny zostali odwołani z Zarządu Klubu. Prezes Leszek Buczyński wraz z wiceprezesem Dariuszem Bednarkiem rezygnują z członkostwa w Turze. Na dzień dzisiejszy jedyną osobą pełniącą władze w klubie jest Jacek Wzorek. Rozpoczęte 14 czerwca Nadzwyczajne Walne Zebranie MKS TUR Turek nadal pozostaje niezamknięte.

Na poprawę sytuacji turkowskiej piłki nożnej nie widać szans. Kontynuacja Nadzwyczajnego Walnego Zebrania Członków MKS TUR Turek z dnia 14 czerwca nie przyniosła żadnych rozwiązań. Wręcz przeciwnie. Obecnie klub musi się jak najszybciej uporać z problemem braku pełnego składu władz, a następnie kontynuować poszukiwania źródeł finansowania. Scenariusz przebiegu wczorajszego spotkania wyglądał jakby, był pisany przez Hitchcocka. Problemy rozpoczęły od głosowania w sprawie udzielenia absolutorium Zarządowi Klubu. Później było już tylko gorzej.

Zarząd bez absolutorium

Podniesienie kwoty składek członkowskich o 100% i „odświeżenie” przepisów klubu obyło się bezproblemowo. Zmiany w statucie wprowadzono jednogłośnie. Niespodziewany okazał się jednak wynik głosowania w sprawie udzielenia absolutorium Zarządowi Klubu. Niespodziewany dla władz klubu, ponieważ akceptacji nie otrzymali. Prezes Zarządu, Leszek Buczyński, wyraził swoje zaskoczenie podkreślając, że władze działały w warunkach skrajnie trudnych i robiły co w swojej mocy, aby pozyskać nowych sponsorów i poprawić sytuację klubu. Tu z kolei pojawił się głos Mariana Marczewskiego, wytykający brak jednomyślności w zarządzie, który był głównym argumentem do głosowania za nieudzieleniem aprobaty dla działań władz.

Brak absolutorium spowodował pojawienie się kolejnego problemu. Okazuje się bowiem, że statut takiej sytuacji nie przewiduje! Na sali nastąpiła konsternacja. Nie wiedziano, czy brak akceptacji zarządu oznacza jego automatyczne odwołanie, czy też powinno odbyć się głosowanie w tej sprawie. Wobec tego Zarząd Klubu MKS postanowił podać się w całości do dymisji. Ale i to okazało się nie być takie proste i wywołało kolejną dyskusję. Z pomocą przybył szybko Krzysztof Sobczak, który, chcąc „skrócić mękę obecnego zarządu”, złożył wniosek o jego odwołanie. Zaraz po nim głos zabrał Marian Marczewski, oświadczając, że mimo iż lubi seks grupowy, to nie zgadza się za takim rozwiązaniem. Według niego każdy z zasiadających w zarządzie powinien zostać poddany ocenie z osobna. Ustalono w końcu (w drodze głosowania), że członkowie klubu zadecydują, ale nie o odwołaniu całego zarządu, jak chciał prezes Buczyński, ale wedle myśli Marczewskiego.

„Skreśleni” i „zniewoleni”

Po podjęciu decyzji w sprawie uchwalenia wotum nieufności, nadszedł czas tajne głosowanie, podczas którego członkowie skreślali nazwiska zasiadających w zarządzie. Głosowanie pokazało, że członkowie klubu nie obdarzają zaufaniem wiceprezesa Macieja Kubickiego oraz sekretarza Dariusza Kałużnego. Okazało się także, że wyniki nie zadowoliły prezesa Buczyńskiego oraz wiceprezesa Bednarka, którzy poprosili o ponowne rozpatrzenie ich odwołania. Tu pojawiły się zarzuty „ucieczki z tonącego statku” i koniec końcem nie pozwolono na kolejne głosowanie, które zapewne i tak nie „uwolniłoby” prezesów.

Miasto nie jest sponsorem klubu

Argumentując swoją chęć dymisji, prezes przedstawił ciężką sytuację w pozyskiwaniu sponsorów dla klubu. Mimo dwóch spotkań z potencjalnymi „wybawcami”, sytuacja nie uległa zmianie, gdyż każdy z proszonych przedsiębiorców wymawia się ciężką sytuacją finansową. W tej właśnie okoliczności zostało postawione przez Marczewskiego pytanie do obecnego na sali burmistrza, czy jest on w stanie wspomóc klub.

Czapla odpowiedział, że sytuacja gospodarcza na terenie miasta jest inna niż parę lat temu i przedsiębiorcy nie mogą pozwolić na wspieranie klubu. Przypomniał, że miasto nie jest sponsorem klubu, oraz że wszystkie pieniądze przewidziane w budżecie na klub zostały już wydane. Podkreślił także, że nie może on zadłużyć miasta albo np. „zabrać nauczycielom”. Nie róbcie sobie złudnych nadziei – zakończył wypowiedź.

Marczewski w odpowiedzi zaznaczył, że to burmistrz ponosi moralną odpowiedzialność za sytuację klubu. Wskazał, że za kadencji burmistrza podatki wzrosły tak, że przedsiębiorcy, nawet jeśliby chcieli, nie są w stanie wesprzeć klubu. Wypomniana została również nieudolność w pozyskiwaniu sponsorów oraz przeznaczanie środków na mniej ważne inwestycje (którymi są wg Marczewskiego powstanie Parku Tura oraz renowacja polichromii J. Mehoffera). Marczewski wspomniał również zamiarze złożenia wniosku do budżetu na najbliższej sesji Rady Miasta.

Wachowicz ostrzega: Niczego nie będzie

Po tej gorącej polemice nadszedł czas na podsumowanie sytuacji klubu przez jego kierownika, Mariusza Wachowicza. Wachowicz podkreślił m.in., że bez pierwszego zespołu klub nie ma szans na istnienie, ponieważ to on zawsze „ciągnął za sobą całą resztę”. Niczego nie będzie, nie będzie pieniędzy dla dzieci, nie będzie pieniędzy na sędziów i trenerów dla dzieci - ostrzegał.

Następnie wspomniano o deklaracji wsparcia klubu przez KWB Adamów oraz Starostwo Powiatowe, dzięki któremu będzie możliwe zapłacenie zaległych pensji graczom Tura. Przedstawiono również, że suma, która potrzebna jest do „bezpiecznego” funkcjonowania klubu do końca roku to 400 tys. zł.

Buczyński i Bednarek rezygnują. Zgromadzenie nadal niezamknięte

Po przedstawieniu sytuacji klubu, na salę powrócił temat dymisji Buczyńskiego i Bednarka. W związku z tym, że członkowie klubu nie wyrazili przyzwolenia na kolejne głosowanie (na niemal opustoszałej sali i tak nie uzbierałoby się kworum), prezesi zadeklarowali rezygnację z członkostwa w klubie. W tym momencie na sali nie było praktycznie nikogo. W związku z tym zdecydowano, że ciąg dalszy zgromadzenia odbędzie się w piątek, 25 czerwca o godzinie 18:00.

Jaki zakończą się te burzliwe obrady? Na pewno trudno będzie odnaleźć jedno konkretne rozwiązanie tej sytuacji, i to nie tylko dlatego, że jest ona bardzo ciężka. Powodem jest również stojąca w cieniu klubu polityka. A w powietrzu czuć już atmosferę zbliżających się wyborów samorządowych.

091: Ludzie bez wiary i narodowości

2010-06-23T12:38:00.001+02:00

Powaga sytuacji? Nicość. Ważne święto kościelne? Nie ma znaczenia. Strach przed ochroniarzami Dody? Trzeba po prostu być dzielnym.

Wyobraźcie sobie taką sytuację. Święto Narodowe Trzeciego Maja, Park Konstytucji 3 Maja a w nim najznamienitsi przedstawiciele naszego miasta, powiatu, szkół i jednostek organizacyjnych. Gdzieś w rozsypce garstka obywateli, w których gdzieś tli się potrzeba spełnienia patriotycznego obowiązku (poza uczniami-od-części-artystycznej i harcerzami prawie nikt poniżej „sześćdziesiątki”). Atmosfera uroczysta, wstępne przemówienia, w licznych dłoniach bukiety, gotowe do złożenia przed pomnikiem. Nagle słychać wezwanie „do hymnu!” Atmosfera dochodzi do granic patetyczności, siedzący goście powstają, rozbrzmiewa orkiestra. Wszystkie usta wypowiadają słowa znanej od dziecka pieśni. Czy wszyscy?

Gdzieś tam jest jedna, czasem dwie, a w porywach trzy osoby, które nic sobie z powagi sytuacji nie robią. Gdy wszyscy stojąc na baczność, spoglądają na pomnik i w powadze inkantują hymn, tamci, jeden przez drugiego, prześcigają się w błyskaniu fleszem lampy w zgromadzonych. Zamiast godnie stać chodzą, kucają, kręcą się. Ale to nie wszystko. Włazi jeden przez drugiego na murki, cuduje gdzie się tu jeszcze wepchnąć. Wszystko w imię lepszego ujęcia i odpowiedniejszej perspektywy. Bo Pan Burmistrz przemawia, bo Pani Poseł siedzi, bo dzieci idą z kwiatami.

Albo coś takiego. Procesja Bożego Ciała. Jedyny dzień, kiedy Najświętszy Sakrament opuszcza oziębłe mury kościołów. Setki wystrojonych ludzi, wspaniałe sztandary oraz inne kościelne atrybuty procesyjne. Atmosfera nie mniej uroczysta niż w sytuacji poprzedniej. Rozbrzmiewają słowa pieśni kościelnej i dźwięki orkiestry. Pochód rusza, aby zatrzymać się przy pierwszym ołtarzu. Wszyscy klękają, ukazując cześć i szacunek.

Ich pora nadeszła. Powolnie krążą ponad klęczącymi. Przepychają się do ołtarza. Tak jakby to, co jest najważniejsze w tym obrzędzie, można było zobaczyć gołym okiem. Trzeci po Bogu i kapłanach. Później bieganina wśród ludzi, pomiędzy szpalerami małych dziewczynek sypiących kwiaty. Co bystrzejsi załatwili sobie wejście na balkony. Dobrze, że w trakcie procesji nie można ustawiać ludzi, bo zostaliby przez nich już dawno odpowiednio poprzesuwani. Tak w imię idealnego wypełnienia kadru.

Nie mogę powiedzieć, aby mi osobiście, podczas ważnego wydarzenia, fotoreporterzy przeszkadzali. Ale to tylko z tego powodu, że sam w trakcie tego zdarzenia fotografuję. Zdarza mi się być jednym z tych, którzy starają się dokumentować życie naszego miasta. Dlatego też, kiedy dzierżę aparat, moje poczuje przyzwoitości może znacznie odbiegać od poczucia przyzwoitości innych uczestników zdarzenia. Często starania o jak najlepsze ujęcie wymaga pewnej inwencji oraz wielu czynności, które odbiega od przyjętego kanonu zachowań. Jestem świadomy, że ja i moich koledzy po fachu, możemy irytować, a czasem i oburzać. I, proszę mi wierzyć, że poza poszukiwaniem sposobu na zrobienie najlepszego z możliwych zdjęć często myślę, czy nie przekroczę przy tym pewnych granic. Może tylko dlatego, że jestem jeszcze początkującym „pstrykaczem” i z czasem skrupuły wywietrzeją?

Pamiętam jeszcze sytuację podczas wspomnianego święta Bożego Ciała, kiedy podczas punktu kulminacyjnego procesji ksiądz proboszcz wystawiał hostię na cztery strony świata. Na początku klęczałem, jednak szybko chciałem się podnieść, aby „złapać” jak najlepsze ujęcie. Podczas próby wywindowania usłyszałem od będącego niedaleko mnie księdza (swoją drogą również fotografa, którego serdecznie pozdrawiam) stanowcze „klęczymy, klę-czyyy-my”. Posłuchałem i, o dziwo, zaowocowało to jednym z ciekawszych zdjęć, jakie kiedykolwiek udało mi się zrobić, i jednym z niewielu, które mi się podobają. Warto więc czasami się nie wyrywać i czekać cierpliwie.

Ale czy aby na pewno zachowanie fotografów jest tak do końca niepożądane? Wydaje mi się, że istnieje pewna grupa ulubieńców fotoreporterów, którzy znoszą ich całkiem dobrze. Są nimi politycy. Można pokusić się o stwierdzenie, że fotograf to największy przyjaciel polityka, albo wręcz, że istnieje symbioza pomiędzy politykami i fotoreporterami. Dobry temat na zdjęcie, w zamian za rozpowszechnienie wizerunku. Teraz tylko dygnitarz mysi starać się o to, aby do mediów trafił obraz jak najbliższy oczekiwanemu. Ci bardziej przedsiębiorczy posiadają swoich prywatnych fotografów, którzy dbają o ukazanie klienta w jak najlepszym świetle (a ci jeszcze bardziej przedsiębiorczy mają swoich pijarowców, a nawet i ghost writerów).

Wracając do myśli przewodniej tego wywodu. Czy można się pokusić o stwierdzenie, ze fotoreporter to człowiek bez wiary, poczucia patriotyzmu, a także bez strachu przed złamaniem pewnych wymaganych społecznie norm zachowań? Może nie zwraca się już uwagi na ich obecność i pozwala wykonywać pracę lub pasję? Jak wyglądało to kiedyś w Turku, a jak patrzy się na to teraz? Na to pytanie sam sobie odpowiedzieć nie mogę.

090: Miejska dżungla

2010-06-08T11:18:00.002+02:00

089: Dni Turku 2010: Dzień drugi

2010-06-07T01:17:00.008+02:00

088: VI Mistrzostwa Ziemi Kaliskiej w Ratownictwie Medycznym

2010-06-06T14:21:00.009+02:00

Fotografie z VI Mistrzostw Ziemi Kaliskiej w Ratownictwie Medycznym, w których brały udział dwa zespoły z turkowskiego pogotowia ratunkowego.

087: Dni Turku 2010: Dzień pierwszy

2010-06-06T02:06:00.007+02:00

086: Procesja Bożego Ciała 2010

2010-06-03T15:54:00.006+02:00

085: Promocja książki „Eugeniusz Waniek – uczeń Józefa Mehoffera”

2010-06-02T20:55:00.002+02:00

084: Udane zakupy podczas Dni Turku

2010-05-24T19:08:00.006+02:00

Podczas Dni Turku na wszystkich uczestników czekać będzie wspaniała zabawa. Jednak poza rozrywką przy muzyce, wszyscy goście będą mogli wybrać się na udane zakupy w centrum miasta. 5 i 6 czerwca będą dniami mocnych wrażeń i wielu promocji.

Dni Turku to najważniejsza impreza cykliczna organizowana w tym mieście. Co roku na turkowski Ośrodek Sportu i Rekreacji przybywają licznie goście z całego regionu, a nawet z oddalonych o wiele kilometrów zakątków Polski. Zachęca ich obietnica dobrej zabawy przy rytmach najpopularniejszych zespołów muzycznych oraz możliwość zobaczenia kabaretów i gwiazd znanych ze szklanych ekranów. W tym roku będą to m.in. Mrozu, Kasia Kowalska oraz Doda.

Jednak to nie wszystkie atrakcje, jakie czekają na przybyłych gości. Aby urozmaicić ten wspaniale zapowiadający się weekendu, organizatorzy projektu Centrum Handlowe Turek organizują kolejną akcję promocyjną dla wszystkich miłośników udanych i tanich zakupów.

Wszyscy uczestnicy zabawy odnajdą w sklepach oznaczonych logo projektu liczne promocje, rabaty i zniżki. Miłośnicy modnych ubrań będą mogli przebierać w ofertach wielu sklepów odzieżowych i obuwniczych. Dla Pań przygotowane zostały ciekawe oferty w drogeriach i sklepach z tekstyliami. Panowie z kolei będą mogli skorzystać z promocji sprzętu komputerowego oraz odnaleźć tanie materiały do odświeżenia wnętrz swoich domów. Na dzieci czekają gry, zabawy oraz ciekawe upominki. Ale to nie wszystko…

Od 5 czerwca, na obszarze Turku, obwiązywać unikatowy dla tego miasta środek płatniczy – dukat miejski o nominale „6 mehofferów”. Będzie można za niego kupować towary oraz usługi. Jego wartość wynosi 6 złotych. Moneta ta będzie obowiązywać do 26 czerwca 2011 roku, po czym uzyska wartość kolekcjonerską.

Przypomnijmy, że Centrum Handlowe Turek to inicjatywa zrzeszająca placówki handlowe i usługowe, położone w centrum miasta oraz w jego bezpośredniej okolicy. Projekt realizowany jest przez Urząd Miejski we współpracy z Turecką Izbą Gospodarczą i Cechem Rzemiosł Różnych.

Pełną listę specjalnych ofert oraz spis sklepów biorących udział w projekcie można odnaleźć na oficjalnej stronie projektu www.turekcity.eu.

083: Wernisaż

2010-05-23T22:01:00.002+02:00

082: Nowy album o Turku już w sprzedaży

2010-05-06T18:50:00.002+02:00

Od kilku dni można kupić album pt. „Turek i Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa”. Znaleźć w nim można wspaniałe zdjęcia miasta Turku, a w szczególności sceny z życia parafii NSPJ.

Album jest pracą wyjątkową, gdyż składają się na niego zdjęcia wykonane przez Grzegorza Gałązkę – autora licznych fotografii Jana Pawła II i Benedykta XVI. Fotograf ten mieszka na stałe w Rzymie. W trakcie swojej działalności stworzył kilkanaście albumów o tematyce kościelnej. Jest on również współzałożycielem i głównym fotoreporterem pisma „Inside The Vatican”.

Zawarte w albumie zdjęcia przedstawiają przede wszystkim sceny z życia parafii NSPJ w Turku. Autor skupił się głównie na mieszkańcach Turku, których ukazał otoczeniu kościoła NSPJ w Turku oraz w jego wyjątkowym wnętrzu, zdobionym przez Mehoffera.

Album można nabyć m.in. w miejskiej księgarni lub w kancelarii parafialnej. Jego cena wynosi 30 zł, z czego część przekazana jest na odnowę polichromii w kościele NSPJ.

081: Tańczące Fontanny

2010-05-04T01:07:00.003+02:00

080: "Trzy życia Salvadora Dali"

2010-05-04T01:02:00.006+02:00

079: "Turkostrada" - parada

2010-05-04T00:53:00.007+02:00

078: Uroczystość trzeciomajowa

2010-05-03T14:41:00.002+02:00

077: Dzień Strażaka 2010

2010-05-03T00:51:00.003+02:00

076: "Europa bez granic" w obiektywie

2010-05-02T01:34:00.005+02:00

075: Nowe karetki dla turkowskiego pogotowia

2010-04-30T22:31:00.003+02:00

Trzy nowe ambulanse zasiliły turkowskie pogotowie w walce o życie i zdrowie lokalnego społeczeństwa. Wszystko to dzięki usilnym staraniom dyrektora Krzysztofa Bestwiny oraz pracowników szpitala.

Ambulanse marki Mercedes-Benz przebyły naprawdę długą drogę, aby zawitać do Turku 29 kwietnia. Pojazdy przyjechały z mysłowickiej firmy Auto-Form, specjalizującej się w adaptowaniu samochodów na ambulanse sanitarne oraz pojazdy specjalistyczne. Koszt karetek wraz ze specjalistycznym wyposażeniem wyniósł prawie 1 300 000 zł, z czego 400 000 zł to wkład własny szpitala. Nowy nabytek to efekt starań dyrektora Krzysztofa Bestwiny oraz pracowników szpitala, którzy osobiście wybrali się po odbiór pojazdów.

Nowe karetki pozwolą na szybszą i sprawniejszą obsługę zgłoszeń. Wśród nowych pojazdów znajduje się ambulans specjalistyczny (wykorzystywany do nagłych wypadków) oraz dwa podstawowe, z których jeden trafi do oddziału pogotowia w Dobrej.

Zanim pojazdy wyruszą w trasę, czeka je symboliczne oddanie do służby. 11 maja o godzinie 12:00, przed turkowskim szpitalem, wszyscy zainteresowani mogą z bliska przyjrzeć się nowym ambulansom, poznać ich wyposażenie i funkcjonalności. Tego też dnia przybyli goście wezmą udział w pokazach pierwszej pomocy, a wszyscy chętni mogą zmierzyć u ratowników poziom cukru i ciśnienie.

Nowe karetki zaczną kursować 12 maja br.

074: "Dni Malanowa 2010"

2010-04-28T15:44:00.003+02:00

„Golec uOrkiestra” i „Sumptuastic” to gwiazdy tegorocznych „Dni Malanowa”, które odbędą się w ostatni weekend maja. Jednak to nie jedyne atrakcję tych trzech świetnie zapowiadających się dni. Ubiegłoroczne „Dni Malanowa” zgromadziły kilkanaście tysięcy widzów. W tym roku, organizatorzy spodziewają się nie mniejszej ilości uczestników tego wydarzenia.

Impreza rozpocznie się już w piątek, 28 maja, kiedy to odbędą się turnieje sportowe dla dzieci i dorosłych. Uczestnicy będą mogli konkurować w takich dyscyplinach sportowych jak piłka nożna, tenis stołowy oraz dart.

Ciąg dalszy na Turek.net.pl...

073: Nordik łokin po turkowsku

2010-04-08T09:31:00.004+02:00

Panie! O co chodzi z tymi patykami?! – zagadnął mnie pewnego jesiennego dnia starszy pan, zaintrygowany moimi kijkami do nordic walking. Dzień był piękny, a ja już prawie kończyłem intensywny marsz po zdrojowym lesie. Zatrzymałem się, a następnie z zapałem świeżo upieczonego instruktora „nordyckiego marszu” opisałem czym „to” tak właściwie jest. No, to o to tu chodzi. A ja tu widzę często trzy kobity, co tak właśnie chodzą… Mnie to sie zdawało, że one ociemniałe jakieś, czy co. Cóż… Różne już teorie na temat „chodzenia z dwoma patykami” słyszałem, ale na taką jeszcze nie natrafiłem. Tym bardziej, że w mediach ostatnimi czasy głośno o modzie na nordic walking. Traf chciał, że jakiś czas później natrafiłem na turkowskich amatorów „nordyckiego marszu”. Stwierdziłem wtedy, że podczas ich chodu, kijek może służyć do wielu różnych czynności, ale na pewno nie do ćwiczeń fizycznych. Na pocieszenie dodam, że jest to problem większości zapaleńców tej w miarę nowej formy rekreacji ruchowej, niezależnie od ich miejsca zamieszkania. Jako że chciałbym, aby stan ten się odmienił, postanowiłem opisać czym jest nordic walking i jakie są jego zalety dla zdrowia.

Ciąg dalszy na Turek.net.pl...

Fot. Thomas D Mørkeberg / Źródło: www.sxc.hu

072: Turkowski bywalec "Szansy na sukces"

2010-03-29T14:01:00.008+02:00

Poznaj historię Jarka Jakubowskiego - wielokrotnego uczestnika "Szansy na sukces" pochodzącego z Turku.

"Jarki z Turku" podczas występu w Sali Kongresowej w Warszawie. Źródło: prywatne zbiory J. Jakubowskiego.

Jarosław Jakubowski, siedmiokrotny uczestnik „Szansy na sukces”, ma kolejną możliwość wystąpienia w wielkim finale, odbywającego się co rok w warszawskiej Sali Kongresowej. Czekając na to wydarzenie warto przyjrzeć się jak wyglądały dotychczasowe przejścia Turkowianina w drodze na scenę.

Jego przygoda z programem „Szansa na sukces” rozpoczęła się w 2002 roku, kiedy wraz ze swoim kolegą, Jarkiem Suleją, przeszedł odbywające się na poznańskiej Malcie eliminacje. Wtedy to Turkowianie, jako jedyni spośród 1500 amatorów śpiewu, wykonali dwie piosenki w całości. Otworzyło im to drogę do wspaniałych przygód na scenie, a także do poznania wielu gwiazd polskiej sceny muzycznej.

Podczas swojego pierwszego występu przed kamerami młodzi artyści musieli zaśpiewać jedną z ośmiu przygotowanych wcześniej piosenek Łucji Prus. Prowadzący program Wojciech Mann wylosował dla nich utwór pt. „Nie mam woli do zamęścia”. Programu nie wygrali, jednak nie zniechęciło ich to walce o spełnienie marzeń o „wielkiej scenie”.

Ciąg dalszy przeczytasz na portalu Turek.net.pl...

071: "1% dla Turku"

2010-03-18T00:00:00.004+01:00

Akcja "1% dla Turku" to inicjatywa mająca na celu wsparcie wszystkich Organizacji Pożytku Publicznego z Turku i całego powiatu tureckiego.

Dowiedz się więcej na temat akcji

070: "Centrum Handlowe Turek"

2010-02-18T23:37:00.005+01:00

"Centrum Handlowe Turek" to nowa inicjatywa mająca na celu zrzeszenie placówek handlowych i usługowych, położonych w centrum miasta oraz w jego bezpośredniej okolicy. Celem projektu jest stworzenie markowej sieci, którą będzie można łatwo promować zarówno wśród mieszkańców miasta, jak i poza obszarem Turku.

Jednym z głównych założeń projektu jest powiększenie rynku potencjalnych klientów o mieszkańców miast takich jak Konin, Kalisz, Koło czy Uniejów, a także danie turystom przybywającym do Turku dodatkowej okazji do przedłużenia swojego pobytu.

Korzyścią dla przedsiębiorcy przystępującego do projektu "Centrum Handlowe Turek" będzie możliwość wzięcia udziału w wyprzedażach i akcjach promocyjnych organizowanych w ramach całej sieci, a także we wspólnych eventach. Wszystko to pozwoli na efektywną promocję zrzeszonych placówek pod szyldem jednej, silnej marki.

Klienci natomiast uzyskają łatwy dostęp do informacji o organizowanych wyprzedażach i promocjach oraz będą mogli korzystać ze specjalnych programów rabatowych. Wyznaczone zostaną też okresy, w których godziny otwarcia zrzeszonych sklepów zostaną wydłużone. Wszystko to, aby ułatwić dostęp do wszystkich dóbr i usług, oferowanych przez nasze sklepy.

Udział w projekcie nie wymaga od jego uczestników żadnego wkładu pieniężnego. Jedynym zobowiązaniem jest oznaczenie swojego sklepu logiem "Centrum Handlowego Turek" i wystawienie w nim folderów informujących o promocjach w zrzeszonych placówkach.

Projekt realizowany jest przez Urząd Miejski we współpracy z Turecką Izbą Gospodarczą i Cechem Rzemiosł Różnych.

Już niedługo ruszy oficjalna strona internetowa przedsięwzięcia (turekcity.eu), na której będzie można znaleźć informacje o planowanych promocjach, foldery informacyjne, opisy planowanych eventów oraz spis sklepów wchodzących w skład sieci.

Poniżej zdjęcia z pierwszego spotkania z przedsiębiorcami zainteresowanymi udziałem w projekcie, które odbyło się 18 lutego br.

069: Pierwsze wystąpienie Młodych.pl w obiektywie

2010-02-18T23:34:00.001+01:00

068: "Zielona strona KWB Adamów"

2010-02-11T00:09:00.008+01:00

Zapraszam do obejrzenia filmu, który powstał w ramach projektu pt. "Zielona strona KWB Adamów". Prezentacja stworzona przez uczniów turkowskiego ZSO ukazuje możliwości zagospodarowania wyrobisk pokopalnianych znajdujących się w okolicach naszego miasta. Zarówno uczniom jak i opiekunowi gratuluję pomysłu i wykonania.

Dziękuję Adamowi P., który odnalazł w sieci tę perełkę i szybko mi ją podesłał.

A poniżej parę słów wyjaśnień.

067: A jednak się kręci! - krótka notatka nt. Młodzieżowej Rady Miasta

2010-02-10T22:39:00.009+01:00

Jakiś czas temu przeczytałem na łamach "Echa Turku" słowa krytyki skierowane przez Mateusza "Żela" Dutkiewicza do Młodzieżowej Rady Miasta. Mniej więcej chodziło o to, że ów rada jest, ale tak naprawdę jej nie ma. Nigdzie nie można odnaleźć jakichkolwiek informacji dotyczących działań podejmowanych przez MRM włącznie z terminami jej spotkań.

Z tym większa przyjemnością przyjąłem krótką wieść o planowanym zebraniu rady, która pojawiła się na turkowskim HydeParku. Choć przyznam, że bardziej wyglądało to na modny ostatnio przeciek, niż na zaproszenie. Dodam tylko, że oficjalna informacja o posiedzeniu MRM pojawiła się na miejskim BIPie dopiero dwa dni temu.

Przyznam, iż na sesję (już trzecią!) wybrałem się z pewnym uprzedzeniem. Szybko jednak okazało się, że rada jakoś sobie radzi. Co więcej, młodzi rajcy chcą przeciwdziałać tym samym problemom, o których mówią ludzie z jeszcze nie oficjalnego stowarzyszenia "Młodzi.pl". Nic dziwnego, że jeden członków rady zaproponował podczas obrad podjęcie współpracy z "Młodymi" (choć propozycja ta nie zyskała aprobaty innych obecnych na sali obrad, ale wynikało to zapewne z braku oficjalnego statusu "Młodych.pl").

W ramach podjęcia współpracy z Miejskim Domem Kultury, a także działań polepszających organizację dowozu do szkół przez PKS powołano odpowiednie zespoły zadaniowe. Wszystkich zainteresowanych powinien ucieszyć również fakt, że podczas obrad ustanowiono zespół ds. informacji, który będzie zajmował się m.in. kontaktem z mediami. Miejmy nadzieję, że dzięki niemu łatwiej będzie trafić na przyszłe zebrania.

Jeżeli chodzi o sam przebieg i organizację sesji, to można było zauważyć częste zagubienie przedstawicieli młodzieży. Nie mogę jednak do końca wyrazić swojej opinii, gdyż nie wiem, jak odbywa się to podczas tych prawdziwych sesji.

066: Co cieszy, a co gryzie Turkowian?

2010-02-10T01:40:00.012+01:00

Tak w wielkim skrócie można sformułować pytanie, na jakie próbował odpowiedzieć podczas swoich prac badawczych pan Michał Fortuniak, student V roku socjologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Początki działań związanych z analizą "Warunków życia mieszkańców i kierunku rozwoju miasta Turku" (gdyż taki brzmi oficjalny tytuł badań) pan Michał rozpoczął w październiku ubiegłego roku. Natomiast wczoraj wieczorem, podczas oficjalnej prezentacji w hotelu Arkady, można było poznać wyniki jego prac. Zleceniodawcą badań był turkowski oddział "Towarzystwa Samorządowego".

Aby uzyskać odpowiedź na postawione tezy, pan Michał z pomocą dwudziestu młodych ochotników przeankietował 300 mieszkańców Turku. Jak się okazuje taka liczba osób jest wystarczająco reprezentatywna, aby móc wypowiadać się w imieniu mieszkańców całego miasta. Kwestionariusz ankiety zawierał ponad 30 pytań dotyczących m.in.: zadowolenia z dotychczas przeprowadzonych przez miasto inwestycji, poczucia bezpieczeństwa, potrzeb kulturalnych oraz oczekiwań co do przyszłej drogi rozwoju miasta. Niestety obrana przez badacza metoda zbierania opinii posiada swoje słabe strony, co przełożyło się na to, że większość przepytanych osób stanowiły kobiety oraz osoby w wieku emerytalnym.

Wyniki badań mają zostać wydane w formie raportu na przełomie lutego i marca br. Publikacja zostanie wzbogacona w dodatkowe analizy, a także czytelne dla każdego wnioski. Będzie ona dostępna w siedzibie "Towarzystwa Samorządowego".

Jednak już teraz mogę napisać, że według badań Turkowianie m.in.: czują się w swoim mieście bezpiecznie, ale nie mieliby nic przeciwko dodatkowym patrolom policji finansowanych przez Urząd Miasta, są o wiele bardziej skłonni poprzeć renowację basenu odkrytego lub budowę lodowiska, niż rozbudowę "Stadionu Tysiąclecia", chcą ścieżek rowerowych w centrum miasta, mimo iż utrudniłoby to warunki kierowcom samochodów. Ponadto ankietowani widzą znacznie większą potrzebę renowacji infrastruktury drogowej i działań związanych z Turkowską Strefą Inwestycyjną, niż tych związanych z promocją miasta poprzez eksponowanie dzieł Józefa Mehoffera w kościele NSPJ.

Więcej informacji na temat wyników badań będzie można znaleźć w przygotowywanym raporcie.

Pan Michał Fortuniak podczas prezentacji wyników badań.

Uczestnicy prezentacji w trakcie przerwy wymieniali się swoimi spostrzeżeniami i uwagami.

Dziewczyny z grupy młodzieży, pomagającej podczas badań wspominają o pewnych trudnościach związanych z ich pracą.

Podczas drugiej części prezentacji pan Michał odpowiadał na pytania przybyłych gości.

065: "Dzieło Mehoffera w Turku"

2010-02-03T18:12:00.006+01:00

"Dzieło Mehoffera w Turku" to krótki film ukazujący piękno polichromii i witraży zdobiących kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turku. Składa się on głównie ze zdjęć panów Bartosza Stachowiaka i Zygmunta Dobrosielskiego. Prezentacja ta jest jednym z elementów promocji inicjatywy "Komitetu Odnowy Polichromii J. Mehoffera".

064: Gazeta Turkowska

2010-01-27T11:59:00.006+01:00

W siedzibie UM i Starostwa Powiatowego dostępne są bezpłatne egzemplarze pierwszego numeru "Gazety Turkowskiej". O ile dobrze odgaduję intencje redakcji, to głównym celem publikacji jest informowanie lokalnego społeczeństwa o działaniach władz samorządowych.

W pierwszym numerze odnajdziemy m.in. kalendarium ważniejszych wydarzeń z powiatu i miasta w roku 2009 oraz informacje o poczynionych inwestycjach.

Redaktorem naczelnym wydawnictwa jest pan Łukasz Maciejewski.

Jak się domyślam, "Gazeta Turkowska" to konsekwencja wypowiedzi starosty w jednym z ubiegłorocznych numerów "Echa Turku" o zbyt wysokich kosztach związanych z publikacją tekstów na łamach tejże gazety i rozważaniu wydania własnego biuletynu informacyjnego, co przyniosłoby znaczne oszczędności.

Jest to na pewno dobry i tańszy niż dotychczas (wierząc słowom starosty) sposób na utrzymywanie "publicznych relacji" z otoczeniem. Ciekawi mnie tylko sposób w jaki "Gazeta Turkowska" będzie rozprowadzana i jakie będzie zainteresowanie ze strony mieszkańców miasta i powiatu?

063: Rodzinne Rajdy Rowerowe w Golinie 2010

2010-01-26T23:53:00.016+01:00

"Rodzinne Rajdy Rowerowe w Golinie" to organizowane w miejscowości Golina (powiat Konin) krajoznawcze rajdy rowerowe. Cieszą się one dużym zaiteresowaniem zarówno Golinian, jak i miłośników rowerowych przygód spoza tej miejscowości. Ich inicjatorem jest pan Stanisław Przygodzki, który już czwarty rok zachęca do wspólnego poznawania okolicy. Główną ideą wyjazdów jest integracja lokalnej społeczności, szerzenie wiedzy krajoznawczej oraz poprawa zdrowia i kondycji fizycznej. Inicjatywa wspierana jest przez Urząd Miejski w Golinie oraz tamtejszy Dom Kultury.

W roku 2010 ustalono następujące terminy i trasy rajdów rowerowych:

10 kwietnia: Muzeum Okręgowe w Gosławicach. Trasa 30 km.
1 maja: Kolno - Folder rzeki Warty. Trasa 25 km.
16 maja: Dobrosołowo - "Od św. Jakuba do św. Jakuba". W drodze powrotnej ognisko w Lubczu. Trasa 30 km.
12 czerwca: Ląd nad Wartą. Festiwal Kultury Słowiańskiej i Cysterskie "Misje, kościoły i klasztory". Trasa 35 km.
11 lipca: Dni Goliny. Rajd Samorządowców - Kraśnica i okolice. Trasa 35 km.
7 sierpnia: Licheń. 8 sierpnia: Ślesin. Planowany nocleg w Licheniu. Trasa 70 km.
7 września: Bieniszew - nieszpory odpustowe. Trasa 20 km.
24 października: "Święto ziemniaka" - Kawnice. Trasa 10 km.

Więcej informacji na http://www.rrrsp.ovh.org/.

Źródło: http://www.rrrsp.ovh.org/

Do wspólnego poznawania Wschodniej Wielkopolski zaprasza również koniński oddział PTTK, który dla miłośników turystyki ma trzy ciekawe propozycje:
XIV Ogólnopolski Rajd Chatkowy do "Chatki Ornitologa PTTK" 600 lat bitwy pod Grunwaldem 16-18.07.2010 Białobrzeg gm. Pyzdry,
XXVI Ogólnopolski Bursztynowy Rajd Kolarski po Wielkopolsce Wschodniej 3-5.09.2010 powiat Turek,
VIII Wielkopolski Zlot Przodowników Turystyki Kolarskiej w roku Chopina Żychlin powiat Konin 1-2-3 października 2010.

Więcej informacji na http://konin.pttk.pl/.

062: Jarosław Kaczyński w Turku

2010-01-26T22:48:00.003+01:00

061: Globalne ocieplenie po turkowsku

2010-01-24T15:13:00.004+01:00

Bonus - piosnka o globalnym ociepleniu

060: Zima

2009-12-31T15:15:00.002+01:00

059: Świąteczne życzenia

2009-12-23T23:26:00.002+01:00

058: Stary Rynek zimą - noc

2009-12-21T23:38:00.001+01:00

057: Stary Rynek zimą - dzień

2009-12-21T23:35:00.002+01:00

056: Kalendarz w klimacie Mehoffera

2009-12-17T10:45:00.009+01:00

Z przyjemnością informuję, że od dnia wczorajszego istnieje możliwość nabycia kalendarza miejskiego na rok 2010. Wieść ta jest dla mnie szczególnie ważna, ponieważ osobiście brałem udział przy jego powstawaniu.

Kalendarz na rok 2010 jest tradycyjnie kalendarzem ściennym, wieloplanszowym. Aby jeszcze lepiej oddać zawartą w nim treść zdecydowano się wydać go w formacie A2, co oznacza, że jest dwa razy większy od ubiegłorocznych.

Nowy kalendarz dostępny jest w cenie 17 zł w Miejskiej i Powiatowej Bibliotece Publicznej oraz jej filiach na terenie miasta.

Materiał zdjęciowy wykorzystany w projekcie kalendarza został zebrany w czasie moich tegorocznych wakacji w Turku. Podczas przerwy międzysemestralnej, trwającej od połowy maja aż do końca września, starałem się uwiecznić kameralną atmosferę naszego miasta, która czyni klimat Turku wyjątkowym.

Kalendarz został stworzony z myślą o promocji Turku, jako miasta z własnymi, unikatowymi zabytkami oraz wspaniałymi tradycjami, które mam nadzieję staną się wkrótce marką wyróżniającą naszą lokalną społeczność.

Jako że patronem nadchodzącego roku będzie Józef Mehoffer szczególne miejsce na kartach kalendarza zajmuje kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, kryjący w swoim wnętrzu wspaniałe dzieło mistrza. Ponadto karty kalendarza ozdobione zostały fotografiami turkowskich zabytków, kilku miejsc wyjątkowych, a także dwoma scenami z tegorocznych wydarzeń.

Z przykrością muszę jednak przyznać, że mimo wieloplanszowej formy dającej możliwości zamieszczenia licznych informacji wizualnych, pierwszy raz poczułem, że dwanaście miesięcy to stanowczo za mało, aby ukazać w pełni piękno naszego miasta.

"Wrzesień" - jedna z plansz nowego kalendarza

055: "Wyciskamy" z Turku atrakcje

2009-12-15T12:05:00.010+01:00

… czyli o uwarunkowaniach rozwoju turystyki na obszarze i w okolicach miasta Turku.

Głównym obszarem moich zainteresowań jest turystyka, a przede wszystkim tworzenie produktów turystycznych i ich promocja. Dlatego też zadałem sobie pewne ćwiczenie umysłowe i postanowiłem odnaleźć kilka atrakcji i walorów, które można zmodernizować tak, aby przyciągały pewne grupy ludzi. Przy odpowiedniej opiece wykwalifikowanej kadry managerów produkty te mogłyby z czasem nabrać charakteru markowego i z powodzeniem promowałyby nasze miasto lub cały region.

Przedstawione poniżej propozycje powstały na bazie najbardziej wyrazistych i najłatwiejszych do wysublimowania atutów miasta. Oczywiście można jeszcze zaadaptować w Turku mnóstwo atrakcji, które sprzedają się dobrze w każdym innym miejscu na Ziemi. Zastanówmy się jednak nad specyficznymi cechami naszego miasta i jego okolicy.

Dodam jeszcze tylko, że w całym tekście zamieszczone jest tylko jedno zdanie, w którym mowa o Mehofferze i jego twórczości, co, mam nadzieję, zachęci wszystkich „mehosceptyków” do przeczytania całego tekstu oraz do dalszej dyskusji o kierunku promocji naszego miasta.

Potencjał wyrobisk pokopalnianych

Brzmi to trochę jak oksymoron, ale w rzeczywistości jesteśmy w stanie wyciągnąć znacznie więcej z naszych „dziur po węglu” niż robimy to obecnie. Zamiast cały czas rekultywować sadząc kolejny las lub zbiornik możemy zagospodarować jedno lub dwa wyrobiska tworząc na ich obszarze atrakcję, która może z powodzeniem promować cały region. Wiadomo, trzeba będzie rozpisać konkurs na projekt zagospodarowania, wszystko potem nadzorować, włożyć trochę pieniędzy i pogłówkować, ale możemy w ten sposób zyskać coś, czego inni mieć nie będą.

Oto kilka przykładów atrakcji, które mogą powstać na wyrobiskach pokopalnianych:

Park technologiczno-przemysłowy – albo jak kto woli skansen górnictwa odkrywkowego. Miejsce, gdzie będzie można zobaczyć wyeksploatowane maszyny górnicze, samemu „pobawić się” koparką, poznać proces wydobywania węgla, wypić herbatkę w kawiarence ulokowanej na samym szczycie koparko-zwałowarki. To tylko kilka pierwszych lepszych pomysłów. Gdyby nad tym posiedzieć dłużej znalazłoby się więcej pomniejszych atrakcji, które razem stworzyłyby całkiem ciekawą ofertę.

Obiekt rekreacyjny – miejsce, gdzie będzie można, bez szkody dla otoczenia, pojeździć quadami, crossami lub pojazdami terenowymi, korzystać z sztucznych ścianek wspinaczkowych, pobawić się paintballem, ASG, etc.

Muzeum epoki lodowcowej – od kiedy w Bałtowie powstał Park Jurajski w całej Polsce aż mnoży się od tego typu atrakcji. I to w miejscach, które w ogóle nie mają nic wspólnego z dinozaurami. To wszystko dlatego, że nie potrzeba tutaj zbyt wiele – kawał łąki i pieniądze na makiety.

My zaś mamy szczątki mamuta. Dlaczego więc nie zaryzykować i nie stworzyć skansenu, gdzie będzie można poczuć zlodowacenie na własnej skórze? Wydaje mi się, że jest to dobry pomysł na ciekawy, wyróżniający się park tematyczny, w którym, poza plastikowymi makietami, główną atrakcją będą przodkowie ludzi.

W tym miejscu chciałbym odesłać zainteresowanych na stronę Dinoparku w Krasiejowie, który jest ciekawym przykładem rewitalizacji wyrobiska po odkrywce iłów: www.dinopark.info.pl.

Mamuty w syberyjskiej tundrze - wizualizacja. Źródło: Wikipedia.

Tradycje tkackie. Tradycje górnicze.

Obecnie nadchodzą czasy, kiedy turystyka odmienia swoje oblicze. Mówi się wręcz o czasach postturystycznych. Ludzie chcący „leżeć plackiem” na plażach lub grupowo i bezrefleksyjnie „zaliczają” kolejne miejsca odchodzą powoli do lamusa.

Na szczęście przewiduje się, że destynacje będą wybierane przez ludzi bardziej świadomie. Podróż postturysty zaczynie się już w miejscu jego zamieszkania, często w bibliotece, kiedy będzie on zbierał podstawowe dane o miejscu, które chce odwiedzić. I nie chodzi tu o zwykłe przewodniki. Ważna dla niego będzie historia miejsca, język lub dialekt, którym posługują się mieszkańcy, a także szeroko pojęta kultura (zarówno ta materialna jak i niematerialna). Ludzie będą szukać autentycznych doznań i przeżyć, nowych umiejętności, które mogliby nabyć, a ponieważ nie będą mieli czasu na wielkie podróże, wyszukiwać będą ofert krótkich, często lokalnych.

Czego chcieć więcej? Gęśmi nie jesteśmy, swoje tradycje posiadamy.

W końcu niewiele jest osób w Turku, którzy nie słyszeliby o tradycjach tkackich naszego miasta. Słyszałem opinię, że swojego czasu, kiedy dzieła Mehoffera czekały na swoje ponowne odkrycie, to właśnie tkactwem „męczono” Turkowian. Tylko co z tego wynikło? Nie posiadamy żadnej wyróżniającej miasto imprezy związanej z tkactwem, a ekspozycje w muzeum są „martwe”.

Trochę gorzej ma się sprawa tradycji górniczych. Wiemy, że takowe istnieją, czego przykładem jest Barbórka, ale ilu z nas brało w niej tak naprawdę udział? Nie jestem tutaj w stanie zbyt wiele napisać, gdyż kontaktu z tą częścią turkowskiej kultury nie miałem, jednak wydaje mi się, że z powodzeniem święto wszystkich górników może przyciągnąć sporą grupę zainteresowanych. Mi na przykład taka barbórkowa karczma piwna kojarzy się z Oktoberfest.

Z powodzeniem mogłyby powstać dwie interesujące imprezy bazujące na wyżej wspomnianych tradycjach. Możemy również wykorzystać zainteresowanie coraz mniej popularnymi zawodami i organizować cykliczne warsztaty tkackie, które przy okazji promowałyby ekologiczną odzież i tkaniny. W końcu „eko” ostatnio jest na topie.

Pokoik tkaczy w Muzeum Rzemiosła Tkackiego w Turku.

Nie będzie czegoś świeższego?

Dobrze jeżeli miasto ma bogatą historię i kulturę, które można odkurzyć i pochwalić się nimi przed innymi. Jednak istnieją ludzie, których „starociami” nie przekonamy. Dlatego warto też stworzyć coś od samego początku. Prawda, zawsze istnieje ryzyko niepowodzenia, ale dlaczego by nie spróbować?

Chyba najciekawszym przykładem nowej atrakcji zaimplementowanej na ziemie tureckie, jest wydarzenie organizowane przez stowarzyszenie „Przystań”. Wydaje mi się, że Skate Contest and Beatbox Battle przedstawiać raczej nie trzeba. Dla formalności jedynie napiszę, że SCABB to dwutygodniowy festiwal kultury i sztuki ulicznej, podczas którego odbywają się liczne warsztaty, koncerty oraz zawody. Z roku na rok impreza ściąga coraz liczniejszą grupę młodych, utalentowanych ludzi, którzy pragną się przede wszystkim dobrze bawić.

Całe wydarzenie ma w sobie wystarczająco wiele potencjału, aby ściągnąć na te dwa tygodnie rzesze miłośników tego typu imprez, a w konsekwencji promować miasto wśród młodzieży. Wystarczy tylko przychylność władz miasta, a także dobra kampania promocyjna, która ze względu na specyficzny i wyrazisty segment docelowy nie powinna wymagać ponadprzeciętnej inwencji.

Skate Contest podczas SCABB 2009.

A może wszystko w pakieciku?

Nie powinniśmy również zapominać o przedwojennym multikulturalizmie oraz wielowyznaniowości na obszarze miasta Turku. W czasach obecnych trudno jest Polakom wyobrazić sobie czasy, kiedy przedstawiciele kilku różniących się od siebie kultur mieszkali w jednym, małym mieście. Jednak jeszcze do niedawna tak właśnie u nas było. Mamy więc podstawy do tego aby chwalić się mnogością tradycji i wysokim poziomem tolerancji. Wydaje mi się, że zauroczyłoby to przede wszystkim Unię Europejską.

Warto więc pomyśleć o promocji miasta, na obszarze którego mieszkały w zgodzie trzy różne grupy etniczne, wnoszące elementy swojej kultury do życia całej turkowskiej społeczności. Specyficzna kultura żydowska, niemieccy tkacze i polska sztuka sakralna w postaci dzieł Mehoffera. A wszystko to sprzedawane w pakiecie pod nazwą „Turek – miasto trzech kultur”. Stąd już tylko niewielki krok do utworzenia własnej marki.

Nagrobny pomnik na cmentarzu ewangelickim w Turku.

054: "100 lat polichromii w kościele św. Bartłomieja w Koninie 1910 - 2010"

2009-12-09T13:57:00.008+01:00

Jeszcze przed końcem bieżącego roku będzie można nabyć jubileuszowy kalendarz promujący dzieło Eligiusza Niewiadomskiego w konińskim kościele pw. św. Bartłomieja.

Poza zdjęciami wystoju kościoła w stanie obecnym, kalendarz pt. "100 lat polichromii w kościele św. Bartłomieja w Koninie 1910 - 2010" będzie zawierał reprodukcje szkiców przedstawiających wygląd polichromii rok po jej ukończeniu. Wspomniane rysunki powstały na użytek reportażu do warszawskiego Tygodnika Ilustrowanego. Wspaniale zachowany egzemplarz Tygodnika nr 11/1911 udostępnił ze swoich zbiorów koniński kolekcjoner Janusz Sobczyński. Nad pracami w tworzeniu kalendarza brał również udział artysta Kazimierz Białkowski, który przygotował własne wizje plastyczne motywów dekoracyjnych, a także znany fotografik Maciej Sypniewski. Wydawnictwu patronuje Towarzystwo Przyjaciół Konina i PTTK Oddział w Koninie.

Kalendarz będzie dostępny już niedługo w parafii św. Barłomieja oraz w siedzibie firmy "Foto-Sypniewski" mieszczącej się na konińskiej Starówce.

Kościół św. Bartłomieja w Koninie. Fot. M. Gruszczyński

Witraż w kościele św. Bartłomieja w Koninie. Fot. M. Gruszczyński

Fragment witraża w kościele św. Bartłomieja w Koninie. Fot. M. Gruszczyński

Element polichromii w kościół św. Bartłomieja upamiętniający prace E. Niewiadomskiego. Fot. M. Gruszczyński

053: Do wszystkich mieszkających przy torach

2009-11-21T17:45:00.005+01:00

Od kilku miesięcy trwa dyskusja na temat promocji naszego miasta pod szyldem twórczości Józefa Mehoffera. Mogłoby się wydawać, że kierunek, w którym miasto chce się rozwijać oraz wizerunek jaki chce przybrać sprawią, że praktycznie wszystkich turowian napełni pewnego rodzaju duma z posiadanych walorów i atrakcji w postaci lokalnego dziedzictwa kulturowego.

Okazuje się jednak, że to co zachwyca jedną część naszego lokalnego społeczeństwa, innych wręcz oburza.

Słyszymy głosy krzyczące, że pieniądze wyrzucane są w błoto, najwięcej na promocji skorzysta Kościół, a każde lokalne wydarzenie to dno. Można przeczytać, że zamiast dróg powstają kolejne pomniki, że podczas imprezy byli denni wykonawcy i marne atrakcje, a Turek będzie "miastem kościelnym", bo promuje nas dzieło zdobiące kościół (do końca nie wiem co może oznaczać określenie "miasto kościelne" - czy to, że będzie czymś w rodzaju Lichenia, Częstochowy czy może bardziej Gniezna, Włocławka).

Szanuję prawo każdego człowieka do swojego własnego zdania, ale staram się też zrozumieć to, skąd takie opinie się w ogóle pojawiają. Co stanowi ich źródło?

Zacznę może od opinii dotyczącej poziomu imprez odbywających się w naszym mieście. Tu głównym zarzutem jest nieodpowiedni dobór wykonawców. Wydaje mi się, że pierwszym problemem, z jakim muszą uporać się organizatorzy, jest wybór takich właśnie artystów, którzy zadowolą jak największe grono odbiorców. Jednak jeżeli już odnajdzie się kogoś, kto takie kryterium spełnia, to prawie na 100% nie będzie żadnego organizatora stać na takiego wykonawcę, gdyż będzie on kolejnym sezonowym celebrytem lub top gwiazdą, która życzy sobie niemałe honorarium i wygodne (czyt. drogie) miejsca w hotelu. I koniec. Jedynie "Dni Turku" mogą pozwolić sobie na coś więcej. Ale dobrze wiemy, że zawsze pojawią się sceptycy i malkontenci.

W tym miejscu przyznam, że jestem zachwycony tym co robi dla nas Miejski Dom Kultury. Zarówno występy "Poligrodzian", jak i warszawskiego "Set Dance" zrobiły na mnie niezwykłe wrażenie. Osobiście uważam, że te atrakcje były zdecydowanie lepsze od koncertów gwiazd wieczoru.

O strachu przed identyfikacją naszego miasta instytucją Kościoła rozpisywał się nie będę. Wydaje mi się, że jest to spojrzenie niedojrzałe. To, że wykorzystuje się wizerunek kościoła pw. NSPJ, a przede wszystkim prac Mehoffera, które się w nim znajdują, do promocji Turku nie oznacza, że miasto jest zdominowane i rządzone przez instytucję Kościoła (a rozumiem, że właśnie takiego wizerunku obawiają się pewni ludzie). Identyfikacja budynku oraz zawartego w nim dzieła sztuki z władzą kościelną wydaje mi się trochę chybiona. Gnieźnieńska katedra kojarzy mi się z pierwszymi Piastami, za to rzadko myślę o zakonie jezuitów wchodząc do poznańskiej fary (choć hiszpańskiej Inkwizycji spodziewam się zawsze :). Przyznam jednak, że są to jedynie hipotezy, które należałoby sprawdzić naukowo.

Jeśli chodzi o pewne inwestycje i wydarzenia związane z promocją dziedzictwa kulturowego naszego miasta to albo one będą, albo ich nie będzie w ogóle. Nie będzie w zamian żadnej "ulicy". Są instytucje, które dofinansowują szczególne inicjatywy, jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, są fundusze unijne. I nie można wymienić pieniędzy przeznaczonych na wystawę na budowę przedszkola. Prawda, należy wnieść pewne pieniądze, ale konfrontując efekty do wkładu własnego to mamy niepomiernie wielki zysk.

Pozostało mi jeszcze zapytać się: czemu nie rozpiera nas wszystkich duma ze spadku jaki pozostawili nam przodkowie?

Na początku wydawało mi się, że posiadamy pewną cechę charakteryzującą wszystkich Polaków. Czujemy się po prostu prowincją. Wstydzimy się tego kim jesteśmy, gdzie mieszkamy i wolimy się schować. Jednak wydając taki osąd skrzywdziłbym zarówno siebie, jak i dużą część naszej lokalnej społeczności. Prawda jest taka, że w dzisiejszych czasach prowincja to tylko stan ducha. Technologia pozwala nam pokonać ograniczenia geograficzne. I wielu z nas wykorzystuje w pełni dzisiejsze możliwości.

Więc skąd bierze się ta pewna doza ignorancji?

Wydaje mi się, że odpowiedź znalazłem parę dni temu, kiedy to wraz z moimi kolegami z uczelni wybraliśmy się do gminy Łubowo leżącej parę kilometrów od Gniezna. Na obszarze gminy znajduje się duża część Jeziora Lednickiego znanego z dorocznych spotkań młodzieży (choć samo Pole Lednickie znajduje się w gminie sąsiedniej), a przede wszystkim Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy wraz z podlegającymi mu skansenami. Sam teren gminy to najprawdopodobniej kolebka państwa Polskiego. Do Łubowa wybraliśmy się przede wszystkim po to, aby dowiedzieć się czemu gmina mając atrakcje kulturowe na skalę krajową jest bardzo słabo z nimi kojarzona i dlaczego nie robi się nic aby wypromować obszar gminy, w której tkwi taki potencjał? Na zadane pytanie "dlaczego tak właśnie jest?" wójt odpowiedział w sposób następujący: "Jeżeli całe życie mieszkacie przy torach, to przejeżdżających pociągów słyszeć nie będziecie".

Czy i z nami tak jest? Czy nie słyszymy już pociągu wiozącego wszystko co najcenniejsze w naszym mieście i jego okolicach, chociaż przejeżdża on codziennie pod naszymi oknami? Czy nie jesteśmy świadomi skarbów jakie posiadamy? Przecież to co jest dla nas codziennością, dla innych może się okazać czymś egzotycznym. Czy potrafimy w końcu zjednoczyć się i wspólnie powiedzieć, że "u nas w Turku to jest fajnie"?

Zachęcam abyśmy czasem spojrzeli na nasze miasto oczami odkrywców i przyjezdnych. Ja to zadanie mam ułatwione, gdyż w Turku jestem "od święta". Ale czasem musimy wznieść się ponad otaczającą nas rutynę.

Do samej gminy Łubowo powrócę jeszcze później, kiedy będę chciał napisać parę słów o roli inicjatyw społecznych na rzecz promocji i integracji regionu. Będę chciał też napisać parę słów o tym jakie jeszcze widzę szansę na promocję naszego miasta.

Zapraszam do dyskusji oraz do wyrażania swoich opinii.

052: Aukcja "Odnowienie Polichromii"

2009-11-21T10:12:00.010+01:00

29 listopada br. o godz. 17:00 w turkowskim MDK odbędzie się aukcja prac związanych tematycznie z naszym miastem, a przede wszystkim kościołem NSPJ. Wydarzenie organizowane jest przez Komitet Odnowy Polichromii Józefa Mehoffera, a cały dochód uzyskany przez sprzedaż dzieł przeznaczony zostanie na odnowę polichromii Mehoffera w naszym kościele.

Wśród prac wystawionych na aukcję odnaleźć można wierną kopię obrazu Rafaela Przemienienie Pańskie namalowaną przez p. Ziarkowskiego, pięć obrazów p. Choinki ukazujących elementy krajobrazu naszego miasta oraz siedem płaskorzeźb kościoła NSPJ wraz z fragmentem polichromii wykonanych przez p. Kochaj.

Pozostaje mi podziękować wszystkim, którzy w wydarzeniu wezmą udział, a także artystom, którzy wystawili swoje prace na tak szczytny cel. Na aukcję, wraz z Komitetem Odnowy Polichromii, serdecznie zapraszam!

Poniżej przedstawiam zdjęcia kilku prac biorących udział w aukcji [zdjęcia pochodzą z archiwum Komitetu Odnowy Polichromii].

051: Promocyjne logo miasta Turek

2009-11-12T22:19:00.009+01:00

Przez kilka ostatnich dni zastanawiałem się nad tym jak powinno wyglądać logo, które promowałoby produkt turystyczny jakim jest (a raczej jakim będzie, miejmy nadzieję) miasto Turek. Wiemy na pewno, że przez najbliższe lata będziemy korzystać z zasobu jakim jest odkryte na nowo dzieło Józefa Mehoffera w kościele pw. NSPJ. Wiemy też jak wygląda współczesny trend w projektowaniu tego typu znak (prosty, złożony z kilku rzucających się w oczy kolorów, często też z charakterystycznym element wiążącym się z danym produktem).

Wiedząc to zabrałem się do projektowania. Z góry przyznam, że praca nie była łatwa. Postanowiłem wybrać 3-5 kolorów, element polichromii/witraża kojarzący się pracami Mehoffera lub jakiś ważny obiekt w naszym mieście.

Wykonałem kilka projektów, lecz każdy po kolei okazywał się coraz to bardziej absurdalny. Elementy witraży lub polichromii były zbyt złożone i nawet jeśli dało się je uprościć, to i tak nikt nie skojarzyłby ich z częścią dzieła Mehoffera.

Miałem już z tym wszystkim dać sobie spokój, ale wpadł mi jeszcze jeden pomysł, który wydał mi się całkiem rozsądny.

Jak widać, powyższe logo zawiera obiekt charakterystyczny dla miasta (specyficzny zarys kościoła) oraz motyw związany w dziełami profesora Mehoffera (uproszczony witraż).

Z powodzeniem można użyć go do promocji wraz z hasłem "Turek - miasto w klimacie Mehoffera".

Będąc jeszcze przy naszym nowym haśle promocyjnym napiszę tylko, że mam coraz większe obawy, czy slogan ten cokolwiek zdziała i przysporzy nam turystów. Kiedy przeczytałem, że od następnego roku tak właśnie zabrzmią słowa promujące nasze miasto, poczułem się mile zaskoczony, wręcz dumny. Jednak niedawno dopiero uświadomiłem sobie, że jednak Mehoffer to nie Chopin lub Mickiewicz, którzy co chwile goszczą na zajęciach w szkołach, w mediach, itp. Ludzie nie znają jego twórczości. I uważam też, że raczej będą starali się nie okazywać swojej niewiedzy i unikać okazji do jej ujawnienia. Może się jeszcze okazać, że to Turek wypromuje bardziej mistrza, niż mistrz Turek.

Wydaje mi się, że powinniśmy zbadać oddziaływanie hasła lub od razu je zmienić. Można je zmienić na "Turek - miasto stubarwnych witraży", "Turek - we wszystkich barwach witraża" lub "Turek - w ciepłych barwach witraży". Oczywiście to tylko propozycje, które mi samemu nie wydają się jeszcze do końca trafne.

Przy okazji zamieszczę jeszcze mój projekt logo bazującego na herbie miasta, który mógłby być użyty chociażby przez UM lub lokalną firmę. Wydaje mi się, że wymaga jeszcze pewnych poprawek, ale nie wpadłem co to by mogło być.

Proszę o uwagi dotyczące projektów. Liczę również na dyskusję dotyczącą hasła "Turek - miasto w klimacie Mehoffera".

050: XX Biegi Niepodległości

2009-11-11T17:16:00.004+01:00

049: Pomnik Tura

2009-11-02T13:08:00.012+01:00

Przeglądając ostatnio Internet natrafiłem na kilka ciekawych zdjęć, które ukazują pomnik tura w... Chojnicach. Przyznam się, że miałem już kiedyś przyjemność zwiedzić starówkę tego uroczego miasta. Było przy okazji mojej rowerowej podróży przez Bory Tucholskie do Słowińskiego Parku Narodowego. Jednak dopiero teraz uświadomiłem sobie, że miasto to posiada w swoim herbie tura.

Proszę zobaczyć jak wygląda chojnicki tur wykonany przez Jarosława Urbańskiego. Ciekawym rozwiązaniem, podnoszącym walor estetyczny, jest wykorzystanie przez artystę elementów ze złomowanych samochodów. Osobiście projekt uważam za udany, tym bardziej, że właśnie w taki sposób wyobrażałem sobie turkowski pomnik tura.

Pomnik tura w Chojnicach. Fot. Sławiński / Panoramio

Pomnik tura w Chojnicach. Źródło: www.polskaniezwykla.pl

Poniżej podaję opis pomnika znajdujący się na portalu PolskaNiezwykla.pl (Tur ze złomu):

W okazałej XIV-wiecznej Bramie Człuchowskiej mieści się Muzeum Historyczno-Etnograficzne ze zbiorami poświęconymi historii Chojnic i sztuce ludowej Kaszub (czynne: wtorek, czwartek w godz. 10.00-17.00, środa, piątek w godz. 10.00-15.30, sobota, niedziela w godz. 10.00-15.00). Na chodniku przed bramą stoi rzeźba przedstawiająca tura. To nie przypadek, głowa tego zwierzęcia znajduje się wszak w herbie miasta. Całopostaciowy tur naturalnej wielkości jest dziełem artysty chojnickiego, Jarosława Urbańskiego. Stał się głośny za sprawą tworzywa, z którego skorzystał rzeźbiarz. Prawdopodobnie pozostaje pod czujną opieką służb miejskich, gdyż jest łakomym kąskiem dla zbieraczy złomu. Tur powstał bowiem ze złomowanych części samochodowych. Wprawne oko dostrzeże w nim bez trudu fragmenty belek podłogowych, korpusów skrzyń biegów czy elementów karoserii.
Odważna realizacja spełniła swoją rolę. Sprowokowała dyskusje na temat sztuki nowoczesnej wśród chojniczan i chyba dobrze promuje miasto - często fotografują się przy niej turyści. Tura polubiły też dzieci uwielbiające wspinaczki na grzbiet złomowego zwierza.

Przy tej okazji pragnę przypomnieć treść listu otwartego w sprawie lokalizacji pomnika tura w Turku. Jego treść można odnaleźć TUTAJ.

048: Jesień w parku im. Żerminy Składkowskiej

2009-11-02T12:52:00.003+01:00

047: Dzień Wszystkich Świętych

2009-11-01T23:09:00.003+01:00

046: Powiat turecki na Tour Salon 2009

2009-10-22T20:19:00.004+02:00

045: Kartony Mehoffera w turkowskim muzeum

2009-09-12T10:03:00.008+02:00

Zapraszam do obejrzenia ostatniego mojego materiału z Turku wykonanego w tym sezonie. Kolejne zdjęcia i newsy będą zamieszczane o wiele rzadzej, o częstotliwości zależnej od moich powrotów do naszej kochanej Mieściny.

Kartony Mehoffera w turkowskim muzeum

W tym miejscu również chciałbym pozdrowić wszystkich czytelników tego skromnego bloga i zaprosić ich do częstego odwiedzania naszych wszystkich portali informacyjnych, które informują o naszym mieście i powiecie.

044: Rusztowania w kościele NSPJ

2009-09-09T14:21:00.003+02:00

Przygotowania do kolejnej fazy konserwacji polichromii Józefa Mehoffera w kościele pw. NSPJ.

043: Pracownia tkaczy

2009-09-08T12:21:00.002+02:00

Zdjęcia z pokoiku-pracowni turkowskich tkaczy, który mieści się w Muzeum Rzemiosła Tkackiego w Turku.

042: Sztuka na ulicy

2009-09-07T14:45:00.003+02:00

Fotoreportaż z imprezy

Na zakończenie sezonu letniego turkowski Miejski Dom Kultury zorganizował mieszkańcom Turku imprezę pełną wspaniałych prac lokalnych artystów i dźwięków gorącej muzyki z jeszcze bardziej gorących krajów. Wszystko to w ramach imprezy „Sztuka na ulicy”.

Dnia 6 września, ulica Kaliska wypełniła się pracami lokalnych artystów, którzy prezentowali swoje liczne prace przed uczestnikami festynu. Poza licznymi obrazami można było podziwiać wspaniałą biżuterię, robótki ręczne oraz rzeźby. Podczas Nie zabrakło również przedstawicieli turkowskiej sztuki ulicznej, którzy na żywo tworzyli elementy graffiti.

Dla młodszych uczestników zabawy zorganizowano spotkanie z klaunami, którzy skutecznie rozweselali małych Turkowian w te pochmurne popołudnie.

Na scenie pojawił się zespół taneczny MIKSO oraz przedstawiciele „Studia Piosenki” w MDK Turek z przygotowujący się do występu w Opolu Adrianem Skopińskim na czele.

Wraz zapadnięciem zmroku na scenie pojawiły się tancerki z warszawskiego zespołu „Set Dance”, które rozgrzewały publiczność zmysłowymi ruchami tańca brzucha, salsą oraz sambą. Panie z zespołu uczyły również uczestników zabawy podstawowych kroków tańców, które prezentowały.

W przerwie pomiędzy tanecznym show odbyła się licytacja prac wykonanych przez młodzież szkolną. Zebrane pieniądze zostaną przekazane na ratowanie polichromii Józefa Mehoffera znajdujących się w kościele NSPJ w Turku.

Gwiazdą tego niezwykłego wieczoru była Magda Femme.

041: Finał Polskiej Akademii Gitary

2009-09-05T14:01:00.006+02:00

Zobacz fotoreportaż z Finału Polskiej Akademii Gitary w Turku

Przeczytaj na wkonin.pl

Wczorajszego dnia wnętrze turkowskiego kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa na kilka godzin wypełniło się pięknym brzmieniem muzyki klasycznej. Wszystko to za sprawą Łukasza Kuropaczewskiego oraz artystom z „Kwartetu Wieniawski”, którzy zagrali wspaniały koncert na zakończenie Polskiej Akademii Gitary.

Polska Akademia Gitary impreza na którą składają się warsztaty gitarowe oraz festiwal mający na celu popularyzowanie sztuki jaką jest gra na gitarze. Kontynuuje ona również tradycję mistrzowskiego kursu gitary klasycznej odbywającego się do niedawna w Szczawnie Zdroju i Żerkowie.

Poza Łukaszem Kuropaczewskim podczas festiwalu zagrali tacy artyści jak Philippe Villa z Francji, Robert Horna, Stanisław Sojka oraz zespół „Los Angeles Gitar Quartet”. Koncerty odbywały się na terenie Wielkopolski w takich miastach jak Poznań, Jarocin, Kórnik oraz Szamotuły.

Na miejsce finału Polskiej Akademii Gitary wybrano kościół NSPJ w Turku. Nie był to wybór przypadkowy, gdyż kościół posiada niesamowitą akustykę, a jego secesyjne polichromie i zdobienia nadawały dodatkowych walorów estetycznych temu niezwykłemu wydarzeniu.

Podczas koncertu zagrano m.in. utwory Vivaldiego, Josego, czy też Szostakowicza.

040: "Ratownik 16" wspomoże turkowskie pogotowie

2009-09-02T15:00:00.005+02:00

Mi-2. Źródło: Wikipedia

Od 1 sierpnia specjalne przypadki zagrożenia zdrowia na obszarze miasta Turku i powiatu tureckiego obsługiwane są przez stacjonujący w Łodzi śmigłowiec ratowniczy R16. Zostanie on wezwany m.in. do wypadków, zdarzeń masowych, stanów nagłych, przypadków kardiologicznych, amputacji kończyn oraz oparzeń II i III stopnia. Ten "powietrzny ambulans" może być wezwany przez koordynatora krajowego, dyspozytora pogotowia lub lekarza zespołu wyjazdowego.

Kontakt z łódzkim oddziałem Lotniczego Pogotowia Ratunkowego to zasługa turkowskich ratowników medycznych. Wcześniej, z braku połączenia radiowego z kanałem ogólnopolskim, jakakolwiek współpraca z ratownikami z Łodzi była niemożliwa. Obecnie dyspozytor może koordynować wszelkie działania pomiędzy śmigłowcem, a turkowskimi karetkami.

Załoga śmigłowca składa się z pilota, ratownika medycznego oraz lekarza.

Specjalnie zmodernizowany helikopter Mi-2 ląduje nie tylko na przystosowanych lądowiskach. Do bezpiecznego zejścia na ziemie wystarczy mu każdy, wystarczająco płaski i rozległy skrawek terenu. Jego zaletą jest również szybkość obsługi pacjenta. Do zdarzeń w promieniu 60 km od miejsca stacjonowania, niezwykła karetka startuje od razu. Do lotu dalszego niż 60 km wymagane jest dodatkowe tankowanie.

Niestety, śmigłowiec ma też i swoje ograniczenia. Może on latać jedynie w dzień. Załoga musi też ściśle współpracować z funkcjonariuszami lokalnej straży pożarnej, którzy mają za zadanie zabezpieczyć obszar wokół śmigłowca, przed osobami postronnymi, które są narażone na niebezpieczeństwa związane ze startem i lądowaniem tegoż środka transportu.

Śmigłowiec ma już za sobą pierwsze wezwanie z terenu powiatu tureckiego. Poszkodowany ze Stawków Piekarskich (gm. Dobra) w stanie ciężkim został przetransportowany do Sieradza, gdzie został odratowany. Obecnie jego zdrowiu nie zagraża niebezpieczeństwo.

Wszystkie nagłe wezwania są obsługiwane bezpłatnie i są finansowane z budżetu państwa z czego część pieniędzy pochodzi od ministra właściwego ds. zdrowia.

Zdjęcia z akcji ratowniczej pochodzą z archiwum tureckiego pogotowia ratunkowego.

039: Skate Contest 2009

2009-08-31T15:21:00.008+02:00

Krótka notka na temat Skate Contest 2009

W ubiegłą sobotę, na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji w Turku odbyły się otwarte mistrzostwa w jeździe na deskorolce. W zawodach udział wzięło 32 zawodników z całej Polski.

„Skate Contest” odbył się ostatniego dnia festiwalu kultury i sztuki ulicznej „SCABB”, który już po raz czwarty, dzięki stowarzyszeniu „Przystań” odbywał się w Turku. Przypomnijmy, że podczas SCABBu, przez dwa tygodnie, turkowianie oraz przybyli goście mogli brać udział w warsztatach tańca współczesnego, graffiti & street artu, beatboxu oraz skateboardingu. Warsztaty prowadziły między innymi takie sławy „kultury ulicznej” jak Blady Kriss – finalista programu „Mam Talent”, Anetta Wojtuch – choreograf tańca współczesnego, oraz nietypowy tancerz Lipskee.

Część „deskorolkowa” festiwalu trwała trzy dni. 27. sierpnia odbyła się tzw. „Game of Turek” – gra polegająca na pojedynkach między dwoma deskorolkarzami, gdzie jeden z nich pokazuje trik, a drugi musi go powtórzyć. Poza miłośnikami jazdy na deskorolce z Turku na wspólną zabawę przybyli m.in. zawodnicy z Kalisza, Łodzi i Wrocławia. W „Game of Turek” zwyciężył Jakub Chętka z Łodzi.
Przez kolejne dwa dni odbyły się warsztaty deskorolkowe prowadzone przez team POGO. Pod okiem zawodowców młodzi adepci skateboardingu uczyli się zaawansowanych trików.
Dnia 29 sierpnia odbył się wielki finał poprowadzony przez szefa teamu POGO Piotrka Dabova. Wraz z nim półtorej minutowe przejazdy zawodników oceniali Mikołaj Baranowski (rider POGO) oraz Krzysztof Boczula.
Miejsca zajęli kolejno:
1) Piotr Kryczka z Pruszcza Gdańskiego
2) Julek Wyszomirski z Gdyni
3) Szymon Florczak z Pleszewa
4) Marek Wolny ze Śmieszkowa
W dodatkowej konkurencji „Best Trick” najlepszy trik wykonał lokalny deskorolkarz Mariusz Rusek wygrywając blat ufundowany przez team POGO.
Nagrodę Młody Talent otrzymał piętnastoletni Łukasz Hołdrowicz z Łodzi.

Mariusz Rusek
Marcin Derucki

038: Scabb 2009 - Skate Contest

2009-08-30T18:08:00.004+02:00

Zdjęcia ze SCABB FESTIVAL 2009 - Skate Contes

Zobacz w Wiadomości24.pl

037: Konin a sprawa Mehoffera

2009-08-22T16:17:00.008+02:00

Zapraszam do przeczytania mojego artukułu, który dotyczy wspólnego rozwoju miast Konina i Turku, a także perspektywy promowania naszych regionów jako całości. Link do tekstu podany jest poniżej.

Konin a sprawa Mehoffera

Przez ostatnie miesiące Turek coraz intensywniej wspomina jednego ze znamienitszych ludzi, którzy gościli na jego ziemiach – profesora Józefa Mehoffera. Czy Koninowi też powinno zależeć na tym, aby turkowska perła na powrót zalśniła dawnym blaskiem?

Przez ostatnie miesiące Turek coraz intensywniej wspomina jednego ze znamienitszych ludzi, którzy gościli na jego ziemiach – profesora Józefa Mehoffera. Ten młodopolski artysta, za sprawą turkowskiego proboszcza, w latach 30. XX wieku, wraz ze swoim zespołem ozdobił tamtejszy kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wnętrze świątyni pokryte zostało licznymi polichromiami wykonanymi w powszechnie panującym na ten czas kierunku artystycznym, czyli secesji. Następnie Mehoffer wykonał kartony przepięknych witraży, na których dominował motyw maryjny oraz projekty mebli. Sam też namalował 14 stacji drogi krzyżowej.

Już wtedy Mehoffer był osobą sławną i poważaną. Znany m.in. ze swoich dokonań w Szwajcarii, współpracy z Wyspiańskim czy też licznych obrazów i projektów.
Prace Józefa Mehoffera można podziwiać w wielu miejscach w Europie. Są one obecne w szwajcarskim Fryburgu, w wawelskim skarbcu czy też we lwowskiej Katedrze Łacińskiej.
Jednak wielu obecnych historyków sztuki jest zdania, że żadne z tych miejsc nie posiada takiego skupiska dzieł profesora Mehoffera jakie znajduje się w kościele NSPJ. Mówi się nawet o opus magnum Józefa Mehoffera - dziele życia, które pozostawił w międzywojennym Turku.
Po wojnie, na wiele lat, zapanowało przekonanie, że późniejsze dzieła Józefa Mehoffera są mniej wartościowe od jego wczesnych prac. Badacze sztuki zapomnieli o jego dziele w turkowskim kościele, a jedynymi ludźmi, którym zależało na utrzymaniu polichromii i witraży w należytym stanie byli kolejni proboszczowie parafii NSPJ.
Dopiero niedawno władze przypomniały sobie jaki skarb znajduje się w mieście, którym zarządzają. I to z wyśmienitym skutkiem. Napisano projekt o środki finansowe na przebudowę ratusza i odnowę polichromii, który zajął drugie miejsce przegrywając jedynie z Krakowem i to minimalną różnicą punktów. Mehofferowi postawiono pomnik w formie ławeczki, gdzie każdy może przysiąść się do artysty. Muzeum powoli wykupuje kartony z projektami polichromii i witraży w celu stworzenia stałej wystawy w muzeum oraz pracowni witrażownictwa. Miasto zmienia dotychczas używane hasło promocyjne „Turek - miasto silne jak tur” na „Turek - miasto w klimacie Mehoffera”. Planuje się również zamknąć rynek dla ruchu samochodowego i stworzyć profesjonalny punkt informacji turystycznej.
Jednak nie obywa się też bez problemów. Aby otrzymać pieniądze na odnowę polichromii, parafia musi do grudnia tego roku zebrać kwotę 1,5 miliona złotych, co jest sprawą nie łatwą. By tego dokonać, w maju br. zawiązał się „Komitet Odnowy Polichromii Józefa Mehoffera przy kościele NSPJ w Turku”. Członkowie komitetu z całych sił starają się pozyskać środki, aby doprowadzić do odnowy wnętrza kościoła.
Dlaczego Koninowi powinno zależeć na dziele Mehoffera?
To, dlaczego odnowienie dzieła Mehoffera dla Turku jest takie ważne, jest sprawą w miarę prostą i niewymagającą wyjaśnień. Każde miasto szuka możliwości promocji obiektów, które przyciągną zarówno pasjonatów, jak i turystów szukających nowych wrażeń.
Pytanie jednak, dlaczego Koninowi powinno zależeć na tym, aby turkowska perła na powrót zalśniła dawnym blaskiem?
Nie jest żadną tajemnicą, iż nasz rejon nie jest zagłębiem turystyki i atrakcji w nim jak na lekarstwo. Prawda jest taka, że jedyne rzeczy, z których słynie Konin i Turek są kopalnie oraz elektrownie. A na dzień dzisiejszy nie są to rzeczy, które przyciągają ludzi ciekawych świata (jeszcze nie są, lecz mogą się stać - ale o tym postaram się napisać w oddzielnym artykule).
Uważam, że aby sprowadzić do naszych miast ludzi „z zewnątrz” władze naszych rejonów powinny podjąć ścisłą współpracę. Posiadamy parę rzeczy, które można bez wstydu pokazać, ale należałoby trochę pogłówkować w jaki sposób to zrobić. Jako, że nie posiadamy „potężnej” atrakcji, zarówno pochodzenia naturalnego, jak i antropologicznego musimy pomyśleć, aby wszelaki nasz potencjał połączyć i promować go jako całość. Wydaje mi się, że stworzenie kompleksowego produktu, który można zarówno promować jak i „sprzedawać” jako całość nie jest pomysłem złym.
Najprostszym rozwiązaniem, jakie przychodzi mi w tej chwili do głowy jest produkt w postaci szlaku turystycznego.
W Koninie znajduje się gotycki kościół pw. św. Bartłomieja. Jego wnętrze zostało ozdobione na początku XX wieku przez Eligiusza Niewiadomskiego. Zarówno polichromie, jak i witraże są wykonane w stylu secesyjnym. Podobnie ma się też sprawa w położonych 8 kilometrów od Turku Psarach. Polichromia w tamtejszym kościele pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny powstała również pod kierunkiem Niewiadomskiego.
Jeżeli te dwa obiekty połączyć z kościołem NSPJ w Turku, który byłby klamrą merytoryczną spinającą w całość „treści” znajdujące się w owych kościołach, mógłby powstać szlak polichromii młodopolskiej. Urozmaicić można by go było kościołami w Starym Mieście i Wyszynie. Ostatecznie, dlaczego by nie „wyprodukować” szlaku Licheń - Konin - Stare Miasto - Wyszyna - Turek - Kalisz (alternatywnie z Turku do Świnic Warckich słynących z siostry Faustyny). Po drodze znalazłoby się również parę perełek dla zwiedzających i pielgrzymów (chociażby wieś Galew).
Może w tym momencie Ameryki nie odkryłem, ani też nie znalazłem złotego środka na sprowadzenie tłumów turystów i pielgrzymów, ale faktem jest, że takiego produktu jak na razie nie ma. Musimy zawczasu myśleć o tym, w jaki sposób zarabiać pieniądze i tworzyć miejsca pracy. Pamiętajmy, że węgiel kiedyś się skończy.
I nie zapominajmy też, że w dzisiejszych czasach wszystko jest tylko kwestią dobrej promocji i rozgłosu.
Dlatego Konin powinien bacznie przyglądać się „sprawie Mehoffera” i zastanowić się w jaki sposób wykorzystać to, że sąsiedzi próbują się wypromować.

036: Kolarskie kryterium uliczne

2009-08-15T21:00:00.008+02:00

15 sierpnia na parę godzin ulica Kaliska zamieniła się w tor po którym mogli ścigać się kolarze z całej Polski. Wszystko to za sprawą VIII. Kryterium Kolarskie o Memoriał Mirosława Rabczewskiego i Edwarda Gałczyńskiego.

Zarówno start jak i meta była usytuowana przy Urzędzie Miasta. Długość jednego okrążenia wynosiła 1350 m. Zawody odbywały się w kilku kategoriach wiekowych: żak, młodzik, junior młodszy, junior i masters.

Łącznie wystartowało 122 zawodników i zawodniczek.

Zobacz w Wiadomości24.pl

035: Obchody Święta Wojska Polskiego w Turku

2009-08-15T20:24:00.011+02:00

W tym roku obchody uroczystości Święta Wojska Polskiego w Turku połączone były z poświęceniem nowego sztandaru Turkowskiego Koła Związku Hodowców Koni. Ceremonia urozmaicona była przejazdem zaprzęgów konnych reprezentujących poszczególne stadniny. Na uroczystości pojawili się również kawalerzyści z 15. Pułku Ułanów Poznańskich.

Delegacje zakładów, związków oraz organizacji składały wieńce pod pomnikiem marszałka Józefa Piłsudskiego w parku miejskim im. Żerminy Składkowskiej.

Zobacz w Wiadomości24.pl

034: Zawody sportowe na Os. Zapałczane

2009-08-11T11:17:00.004+02:00

033: "Spojrzenie na Turek"

2009-08-09T14:09:00.006+02:00

"Spojrzenie na Turek" to amatorski, zarejestrowany aparatem fotograficznym filmik będący szkicem do filmu promującego miasto Turek.

Planuję stworzyć film, który będzie promował Turek, jego architekturę, ciekawe wydarzenia oraz cykliczne imprezy. Jednak na razie brakuje mi odpowiedniej kamery oraz ludzi, którzy mają doświadczenie w pracy z kamerą. Jak na razie mogę jedynie stworzyć pewien szkic i zdobywać doświadczenie w nagrywaniu filmów, ich montowaniu i obróbce.

Powyższy filmik nie powstałby gdyby nie Adam P., autor "Bloga Adama P.".

032: Odpust w Galewie IV: Punkt krwiodawstwa

2009-08-09T10:59:00.002+02:00

031: Odpust w Galewie III: Jarmark

2009-08-08T10:23:00.007+02:00

030: Nocna panorama Turku

2009-08-08T01:41:00.003+02:00

029: Odpust w Galewie II: Msza

2009-08-07T09:14:00.004+02:00

028: Odpust w Galewie I: W drodze

2009-08-06T16:53:00.007+02:00

027: Otwarcie boiska

2009-08-03T10:34:00.006+02:00

Zdjęcia z otwarcia boiska wielofunkcyjnego przy Stadione Tysiąclecia.

026: Radosna ewangelizacja

2009-07-29T13:32:00.008+02:00

Od 27 lipca na podwórzu za kościołem ewangelicko-augsburskim w Turku słuchać radosne śpiewy oraz krzyki rozbawionych dzieci i młodzieży z całego miasta. Jednak poza dobrą zabawą dzieci mogą się tam dowiedzieć wiele ciekawych rzeczy o biblijnych wydarzeniach ze Starego i Nowego Testamentu.
Wszystko to dzięki inicjatywie Centrum Misji i Ewangelizacji oraz Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Turku. Zdobytą wiedzę dzieci mogły sprawdzić na licznych konkursach z ciekawymi nagrodami. Nie jest to pierwsze tego typu spotkanie. Podobne ewangelizacje odbywają się na terenie parafii już od 2000 roku, zawsze na przełomie lipca i sierpnia. W ubiegłych latach dzieci były zapraszane na bezludną wyspę, pokład samolotu lub statek. I mimo, iż były to wyimaginowane podróze, dzieciom wcale to nie przeszkadzało.
Nad bezpieczeństwem dzieci czuwali starsi koledzy, którzy wcielali się w rolę cioć i wujków. Wszystko zorganizowane jest według regulaminu, dzięki któremu wspólna zabawa i nauka jest kulturalna, a przede wszystkim bezpieczna.
Uczestnicy spotykają sią dwa razy dziennie w godzinach od 10:00 do 12:00 i od 16:00 do 18:00. Na wspólną ewangelizację oraz zabawy można uczęszczać do 31. lipca.

Na spotkaniach można się dobrze bawić śpiewając różne, radosne piosenki.

Dzieci stanowiły największą grupę uczestników ewangelizacji.

Losowanie nagród po jednym z konkursów.

Każdy z uczestników miał swój własny identyfikator z imieniem.

Ciocia Ewa - jedna z opiekunek i animatorek gier i zabaw.

Ciocie tłumaczące zasady jednej z zabaw.

Dzieci całym sercem uczestniczyły w proponowanych zabawach.

W ciepłe dni hitem była woda z węża ogrodowego.

Organizatorzy nie żałowali sił, aby uradować uczestników spotkania z ewangelią.

025: Turek na dzień po wichurze

2009-07-24T13:40:00.003+02:00

Zapraszam do galerii zdjęć ukazującej Turek po wieczornej wichurze.

Turek dzień po wichurze

024: Paraliżujący huragan

2009-07-24T00:48:00.001+02:00

Deszcz, burza, a przede wszystkim huraganowe wiatry sparaliżowały trasę między Turkiem, a Tuliszkowem. Od ok. 20.30 do 23.35 przewalone drzewa blokowały drogę krajową 72. Pierwsze z nich zostało powalone parę kilometrów za Tuliszkowem. Kolejne drzewa blokowały odcinek pomiędzy Imiełkowem, a Albertowem. Wszelkie próby ominięcia nieprzejezdnych fragmentów trasy kończyły się niepowodzeniem. Zarówno odcinek Piętno - Wrząca, jak i Grzymiszew - Ruda były nie do przejechania. Z obydwu stron przeszkody, utworzyły się długie sznury samochodów.

Trasę oczyszczała straż pożarna z Tuliszkowa i Turku.

Na drodze nadal mogą znajdować się duże gałęzie, które stanowią zagrożenie dla ruchu.

Subiektyw

Byłem i widziałem. Pech chciał, że akurat wracałem z nauki jazdy z Konina. Jak tylko zaczął padać deszcz rozpętała się wichura. Wiatr zaczął łamać gałęzie. Po chwili zatrzymało nas pierwsze powalone drzewo. Było to parę kilometrów za Tuliszkowem (nawet nie pamiętam gdzie dokładnie). Nie czekaliśmy długo na straż pożarną z Tuliszkowa. Problem rozpoczął się w Imiełkowie. Tam sytuacja nie wyglądała zbyt kolorowo - drzewo było większe. Jak się potem okazało, to nie było jedyne drzewo na jezdni. Wtedy zaczęliśmy szukać innej drogi powrotu do Turku. Jak się okazało - z Piętna powrócić się nie da. Niby nieduża gałęź, ale ruszyć jej nie mogłem (na cóż te ćwiczenia?). Przez Rudę do Władysławowa nawet nie próbowaliśmy. Powróciliśmy do Imiełkowa, gdzie utworzył się już na prawdę długi korek. Pozostało nam tylko czekać. A była to taka fajna, popołudniowa jazda po Koninie.

023: O Turku w większym Internecie

2009-07-22T18:30:00.003+02:00

Chcąc trochę rozpropagować działalność Komitetu Odnowienia Polichromii oraz wypromować nasze miasto wśród grona internautów zamieściłem artykuł oraz galerię na postalu Wiadomości24.pl .

Poniżej podaje linki:

Znaleźć też tam można wywiad, który było można już wcześniej przeczytać na blogu Mój Turek.

Wspomnienie Józefa Mehoffera